ยุง

ico_pest5

ยุง เป็นสัตว์พาหะนำโรค

  1. ยุงพาหะนำโรคมาลาเรีย ได้คือ ยุงก้นปล่องเท่านั้นแต่ไม่ใช่ว่ายุงก้นปล่องทุกชนิดสามารถแพร่โรคได้หมด ในประเทศไทยได้สำรวจพบยุงก้นปล่องประมาณ 70 ชนิดยุงพาหะมาลาเรียออกหากินเลือดเฉพาะในเวลากลางคืนเท่านั้น โดยตอนพลบค่ำจะออกมาจากบริเวณแหล่งเพาะพันธุ์ซึ่งอยู่ในป่า เข้ามาใกล้บริเวณที่อยู่อาศัยของคนเพื่อหากินเลือด โดยก่อนเข้ากินเลือดเหยื่อ จะเข้าเกาะพักอยู่ตามฝาบ้านก่อน และเมื่อได้กินเลือดเต็มอิ่มแล้วก็จะเกาะพักอยู่ที่ฝาบ้านชั่วครู่ก่อนจะ บินกลับไป ยุงพาหะมาลาเรียโดยปกติชอบกินเลือดคน แต่ถ้าหากหาไม่ได้ก็จะกินเลือดสัตว์แทน
    โดยยุงวางไข่ในแอ่งน้ำขังในป่า ในลำห้วย ลำธารเล็กๆ ที่น้ำไหลเอื่อยๆ ดังนั้นในฤดูฝนซึ่งในป่ามีแอ่งน้ำขังอยู่มากมายจึงเป็นช่วงที่เหมาะสมสำหรับ การเผยแพร่ขยายพันธุ์ของยุงชนิดนี้ โดยลูกน้ำอาศัยอยู่ตามขอบลำธารที่มีพืชหญ้าขึ้นอยู่ ถ้าฝนตกหนักน้ำในลำธารจะไหลแรงขึ้นทำให้ลูกน้ำไม่สามารถทนต่อกระแสน้ำได้ ดังนั้นในช่วงกลางฤดูฝนซึ่งฝนตกหนักความชุกชุมของยุงชนิดนี้จะลดน้อยลงไป
  2. ยุงที่เป็นพาหะแพร่โรคไข้เลือดออก คือ ยุงลายบ้าน การเกิดโรคไข้เลือดออกมีโอกาสเกิดขึ้นได้ทุกพื้นที่เช่นกัน ภาชนะทุกชนิดที่มีน้ำขังเป็นเวลานานหลายวัน รวมทั้งที่อยู่ภายในอาคาร สำนักงาน และรอบๆ ด้วยเช่น ท่อระบายน้ำ แจกันดอกไม้สดที่ใส่น้ำไว้ บ่อกักเก็บน้ำ ห้องน้ำ ภาชนะที่ทิ้งไว้รอบๆ ที่มีน้ำขังไว้ จานรองกระถางต้นไม้ที่มีน้ำขัง ยุงลายออกหากินเลือดในตอนกลางวัน ซึ่งต่างจากยุงชนิดอื่นๆ ที่ส่วนใหญ่ออกหากินในตอบกลางคืนเท่านั้น ยุงลายชอบกินเลือดคนมาก โดยส่วนใหญ่จะหาเหยื่อในอาคารสถานที่ ที่ยุงเกิดมานั้นเอง แต่ถ้าสถานที่นั้นอยู่ใกล้ชิดกันมากก็อาจบินไปหาเหยื่อบ้านที่อยู่รอบๆ ได้เช่นกัน เมื่อยุงลายกินเลือดอิ่มแล้วก็จะหากที่เกาะพักภายในอาคารสำนักงานนั้นเอง โดยจะเกาะตามวัสดุที่แขวนไว้ตามมุมมืดที่เย็นสบาย และมีแสงสว่างไม่มากเพื่อรอให้ไข่สุก และวางไข่ในภาชนะที่มีน้ำขัง นิ่ง ใส ที่อยู่ภายในอาคาร นั่นเอง จะเห็นได้ว่ายุงลายบ้านมีวงจรชีวิตอยู่ภายในอาคาร จึงมีชื่อเรียกว่ายุงลายบ้าน (Aedes aegypti) แต่ยังมียุงลายอีกชนิดหนึ่ง ซึ่งสามารถแพร่โรคไข้เลือดออกได้เช่นเดียวกัน แต่มีบทบาทความสำคัญน้อยกว่ายุงลายชนิดนี้ชอบอยู่ตามสวนรอบๆบ้าน จึงมีชื่อว่ายุงลายสวน (Aedes albopictus) โดยมีแหล่งเพาะพันธุ์อยู่ตามแอ่งน้ำขังตามธรรมชาติที่น้ำนิ่ง และใส
  3. ยุงที่เป็นพาหะแพร่โรคเท้าช้าง คือ ยุงเสือ ซึ่งมีแหล่งเพาะพันธุ์บริเวณหนองน้ำที่มีน้ำขังตลอดปี และมีพืชน้ำนานาชนิดขึ้นอยู่ เช่น จอก แหน ผักตบชวา ส่วนยุงที่เป็นพาหะแพร่โรคเท้าช้างในพื้นที่ทางภาคตะวันตกของประเทศ คือ ยุงลายป่า (Aedes niveus) มีถิ่นที่อยู่บริเวณที่เป็นป่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งป่าไผ่ มีแหล่งเพาะพันธุ์ที่เป็นแอ่งน้ำขังตามต้นไม้ เช่น ตอต้นไผ่ โพรงไม้ ซอกกาบใบพืชที่มีใบใหญ่ ยุงพาหะนำโรคเท้าช้างเป็นยุงที่หากินเลือดในตอนกลางคืน โดยหากินอยู่ภายนอกบ้าน และเกาะพักตามสุมทุมพุ่มไม้ภายนอกอาคาร
  4. ยุงที่เป็นพาหะแพร่โรคไข้สมองอักเสบ คือ ยุงรำคาญ แต่ไม่ใช่ยุงรำคาญที่อาศัยอยู่ในเมือง เป็น ยุงรำคาญที่อยู่ในพื้นที่ตามชนบท ท้องทุ่ง โดยมีแหล่งเพาะพันธุ์อยู่ตามน้ำขัง